Vertiv definiuje standardowe modele wdrażania infrastruktury brzegowej
Nowe modele mają na celu obniżenie kosztów projektów i usprawnienie ich realizacji
Warszawa [5 listopada 2021 r.] – Vertiv, globalny dostawca krytycznej infrastruktury cyfrowej i rozwiązań zapewniających ciągłość działania, zaprezentował wyniki rozbudowanego projektu badawczego, którego celem było zidentyfikowanie typowych modeli infrastruktury brzegowej (edge computing). Pomogą one przedsiębiorstwom w implementacji standardowego podejścia do wdrożeń przetwarzania brzegowego, co przełoży się na obniżenie kosztów i skrócenie czasu trwania projektów.
Raport „Edge Archetypes 2.0: Deployment-Ready Edge Infrastructure Models” (Archetypy infrastruktury brzegowej 2.0: Gotowe do wdrożenia modele infrastruktury brzegowej) bazuje na terminologii i podstawowych założeniach przyjętych przez Vertiv i wprowadzonych do branży w 2018 roku. W nowym badaniu dokonano dalszej kategoryzacji środowisk brzegowych na bazie takich czynników jak: lokalizacja i środowisko zewnętrzne, liczba szaf, wymagania wobec zasilania i jego dostępność, dzierżawa przestrzeni na rozwiązania IT, infrastruktura pasywna, dostawca infrastruktury brzegowej oraz liczba lokalizacji, w których realizowane są wdrożenia.
– Urządzenia w infrastrukturze brzegowej (brzeg urządzeń) – Obliczenia dokonywane są w samym urządzeniu końcowym: we wbudowanym do niego module albo w działającym w postaci autonomicznej (np. podłączone bezpośrednio urządzenia AR/VR lub inteligentne światła drogowe).
– Mikroinfrastruktura brzegowa (mikro brzeg) – Małe, samodzielne rozwiązanie, które może mieć rozmiar od jednego lub dwóch serwerów, do czterech szaf teleinformatycznych. Może być wdrożone we własnej siedzibie przedsiębiorstwa lub w centrum danych operatora telekomunikacyjnego. Wśród typowych sposobów wykorzystania tego typu rozwiązań są systemy zarządzania zasobami w czasie rzeczywistym oraz obsługa systemów IT w placówkach edukacyjnych.
– Rozproszone brzegowe centra danych – Mogą to być centra danych znajdujące się na terenie przedsiębiorstwa (wcześniej istniejące centrum danych lub serwerownia, albo nowy samodzielny obiekt), jak też małe, rozproszone centrum danych lub obiekt kolokacyjny w sieci operatora telekomunikacyjnego, albo w regionalnym przedstawicielstwie przedsiębiorstwa. Rozproszone brzegowe centra danych są obecnie powszechne w branży produkcyjnej, telekomunikacji, ochronie zdrowia i u operatorów aplikacji smart city.